διατροφικές προτιμήσεις ενός παιδιού είναι ένα αποτέλεσμα ερεθισμάτων που έχει δεχθεί και έχει να κάνει με παράγοντες βιολογικούς, πολιτισμικούς, ψυχολογικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς. Η γνώση των παραγόντων αυτών δημιουργεί διατροφικές συνήθειες που συχνα μεταφέρονται και στην ενήλικη ζωή όχι πάντα σαν θετικό πρότυπο.

Η επίδραση των διαφόρων συναισθημάτων μπορεί να ωθήσει το παιδί χωρίς να το καταλαβαίνει να προσπαθεί να στείλει διαφόρου είδους μηνύματα προς τους γονείς ή ακόμα και να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του περιβάλλοντός τους. Έτσι μια οποιαδήποτε συμπεριφορά που φτάνει στην υπερβολή, όπως επι παραδείγματι ένα παιδί υπερβολικά βουλιμικό ή λαίμαργο, μπορεί να σημαίνει εν τέλει ένα καταθλιπτικό παιδί.

Η νεοφοβία επίσης, δηλαδή ο φόβος του να δοκιμάζει κανείς οτιδήποτε καινούργιο, παρατηρείται ελάχιστα στη βρεφική ηλικία, αυξάνεται όσο το παιδί μεγαλώνει και μειώνεται κατά την ενηλικίωση. Οι γονείς θα πρέπει να είναι ενήμεροι για αυτή την κατάσταση και να επαναλαμβάνουν τακτικά την προσφορά για πρόσληψη τροφής μέχρι να παιδιά να εξοικειωθούν. Είναι επίσης σημαντικό και ο ίδιος ο γονιός ή και άλλα άτομα του περιβάλλοντος να αποδέχονται νέα τρόφιμα και αυτό είναι που θα λειτουργήσει ως πρότυπο.

Προηγούμενες εμπειρίες επίσης είναι υπεύθυνες για την κατανάλωση ή μη κατανάλωση ορισμένων τροφίμων. Η επίπληξη και η πρόκληση πόνου που συνδέονται με ορισμένα φαγητά με σκοπό την κατανάλωσή του είναι σχεδόν βέβαιο πως θα οδηγήσει στην αποστροφή του φαγητού αυτού.

Τα γερά θεμέλια για μια σωστή διατροφή μπαίνουν στην εύθραυστη παιδική ηλικία και σχετίζονται άμεσα με τα συναισθήματα και το οικογενειακό περιβάλλον. Είναι σημαντική η ευθύνη που φέρουν οι γονείς, οι δάσκαλοι ακόμα και το κυλικείο του σχολείου στη διαμόρφωση την διατροφικής παιδείας



  Διάβασε ακόμη:

Άκου την έρευνα: Αυτή είναι η κατάλληλη ηλικία για γάμο!

Πρώτη φορά μανούλα; Τι πρέπει να έχεις μαζί σου στο μαιευτήριο