Κι όμως, έφτασε η ώρα για να αρχίσω να μετράω αντίστροφα για την δίκη μου ξεχωριστή ημέρα! Μια μέρα που την περιμένω κι είμαι σίγουρη πως θα την αγαπώ και θα την αναπολώ για πολλά χρόνια!

Για να πω την αλήθεια, δεν ήμουν ποτέ απο τα κορίτσια που ονειρεύοντουσαν να παντρευτούν και να φορέσουν νυφικό! Δεν ήμουν ποτέ αυτό που λένε ρομαντική και παραδοσιακή! Και φυσικά, ούτε τώρα είμαι, αν σκεφτείς πως πήρα το νυφικό μαζί με τον γαμπρό (ναι, το είδε κιόλας), γελάγαμε χορεύοντας με το πέπλο, κάναμε μαζί το περιβόητο μπάτσελορ και ήμασταν ενα βήμα απο το να ετοιμαστούμε μαζί και να με συνοδεύσει εκείνος στην εκκλησία. Δεν μου έκανε καν ρομαντική πρόταση γάμου αλλά μου έδωσε ενα δαχτυλίδι λίγο μετά από καυγά!

Είμαστε ενα ζευγάρι διαφορετικό από τα άλλα! Πολύ διαφορετικό! Κι αν με ρωτάς, αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας! Το ότι δεν βάλαμε ποτέ την σχέση μας σε κουτάκια και πλαίσια, δεν χαλάσαμε μα ούτε χάσαμε τους εαυτούς μας σε αυτά τα έξι χρόνια κοινής πορείας! 

Σ'ευχαριστώ για όλα τα υπέροχα που έχουμε ζήσει! 

Δεν έχω να πω τίποτε άλλο γιατί θα πρέπει να γράφω ώρες πράγματα που δεν αφορούν κανέναν παρά μόνο εμάς τους δυο!

Τα λέμε το Σάββατο!  

Ps.Δεν θα σε στήσω όπως δεν σε έστησα σε κανένα ραντεβού μέχρι σήμερα! 

 

 

 

 

 



  Διάβασε ακόμη:

Επιστροφή στη φύση: Άγγιξα λίγο «παράδεισο» και γύρισα…

Τρίκαλα Κορινθίας: Αέρας βουνού και διαμονή σε κορμόσπιτο, τι άλλο να ζητήσεις;